;;;;;;;;;;; रामायण ;;;;;;;;;;;

कोई ना बच पाया इससे राजा हो या रंक,

समय समय पर समय दिखाये कालजहर का डंख 

  

एक ये हे श्रीराम जिसे जग माने हे भगवान ,

जिसने सारा जग जिता और पाया हर सन्मान,

पर खुद्कीहि मा ने ऐसे बेटे को ठुकराया,

सौतेले बेटेने फिरभी अपना धर्म निभाया ,

वचन पिता का पाला लेकीन काटे खुद्के पंख  

समय समय पर समय दिखाये कालजहर का डंख. 

समय का पहिया फिरा यु ऐसे, लागे कोई भास,

भाई को सिंहासन सोपा, खुद भोगे वनवास,

वन वन भटका फिरभी इनको हर्ष कहा मिल पाया,

शूर्पणखा का बदला लेने देखो रावण आया ,

मा सीता का हरन किया और फुंका रण का शंख,

समय समय पर समय दिखाये कालजहर का डंख.

सागर पर सेतू बनवाया बिना नाव पतवार,  

लेकर वानरसेना देखो राम चले उस पार,

रावण का वध करने आये ये लंका कि ओर, 

एक पति का धर्म निभाने युद्ध किया घनघोर,  

 हर पाप का अंत बुरा हि होना है निस्शंक,

समय समय पर समय दिखाये कालजहर का डंख.

रामचंद्रजी जिते करके रावण का संहार,

लेकीन फिर पड्नीहि थी वो कालचक्र कि वार,

मर्यादापुरशोत्तम को थी प्रजाजनो कि आन, 

अग्नी मे जाकर सीता को करना पडा प्रमाण, 

तुटे एक परिवार के ये उलटी गिनती के अंक, 

समय समय पर समय दिखाये कालजहर का डंख.

अश्वमेध से आज उठा प्रश्नो का मायाजाल, 

एक धोबी कि शंका से जो बिछड चुका परिवार,

ऐसे बिखरे तुकडो का अब मिलन कराये कोई, 

विरहा में जलते राम यहा, वन में गर्भित वैदेही,

ना जाने अब काल दिखाये कौन कौन से रंग,

समय समय पर समय दिखाये कालजहर का डंख. 

;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;

;;;;;;;; माझ्यातला वेडा पुन्हा... ;;;;;;;;

माझ्यातला वेडा पुन्हा परतून केव्हा यायचा ,

अन तिच्यातील गोडवा कवितेत केव्हा यायचा...!

मी तिच्यासाठीच आहे लाविली फुलबाग हि ,

पण तिला फुलवायला पाऊस केव्हा यायचा...!

पेटलो आता असा ना पेटलो इतुका कधी ,

विझविण्या आतुर तो 'मल्हार' केव्हा यायचा...!

हट्ट मी पुरवायला शब्दांस आणून बांधले ,

पण तयांना काळजातील अर्थ केव्हा यायचा ..!

माझ्याच गर्वाच्या नभातील तळपणारा सूर्य मी,

पण तयाला झाकणारा चंद्र केव्हा यायचा ....!

         ;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;

;;;;;;;;;;;;;; कशी सुचावी सुंदर कविता ;;;;;;;;;;;;;;;;

अश्या एकट्या कातरवेळी नको नको ते उधाण येते ,

मनात माझ्या प्रसुतवेदना, तरी कवितेचे मुल न होते ,

कल्पनेतले अश्व दौडती, शब्द घेउनी डोंगर रचती , 

दौड तयांची कुठवर चाले? शब्द हे माझे जागा भुलती. 

कशी सुचावी सुंदर कविता, रित्या मनातील रिता खजिना,

शब्द सांगतील घाव मनीचे, कुठवर सांगू हाच बहाणा.

कुणास हसवील, कुणास ठेवील मुके,न्याहाळीत शब्द जरी

त्या कवितेची वाट पाहतो, इथे थांबतो अधांतरी ...!

;;;;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

;;;;;;;;;;;;;छळतील माणसे हि ;;;;;;;;;;;;;;;

 

 

न कुणा कळलीत न कळतील माणसे हि ,

अन अशीच वागुनी छळतील माणसे हि !

 

पाऊले दमतील अन रमतील जेव्हा 'हे' कुठे ,

वेग मी घेता जरा, जळतील माणसे हि !

 

'राम' चे गुणगान अन हनुमान यांचा सारथी,

सोडूनी पहा खुले ,चळतील  माणसे हि !

 

कोण जाईल यांसावे ती कासवे जिंकायला !

टाकुनी कधीही मला पळतील माणसे हि !

 

टाकुनी विश्वास हा निश्वास रे सोडू नका,

न कुणा फळलीत न फळतील माणसे हि !

 

 

;;;;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

 

;;;;;;;;;;;;;;आता येईल साजण;;;;;;;;;;;;

आता येईल साजण
चंद्र प्रीतीचा घेउनी
संगे त्याच्या दूर देशी
तुला जाईल घेउनी .
.
अशी हिरमुसू नको
नको वेडावून जाऊ
सांज रेंगाळेल थोड़ी
नको उतावीळ होऊ .
.
अशी रागावू नकोस
वेळ झाला जरी फार
तुझ्यासाठीच साजन
झाला वाऱ्यावर स्वार
.
दिसभरचा थकवा
तुझा जाईल विरून ,
जेव्हा साजन घेईल
तुला मिठीत भरून .
.
;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;
.
आता येईल साजण चंद्र प्रीतीचा घेउनी या ओळी आधी कुठेतरी ऐकल्या होत्या ,
त्यावरून हे पुढचं सुचलंय .
ज्यांच्या या ओळी आहेत आहेत त्यांचे आभार ....!

;;;;;;;;;;;;;;;; चालली कोण हि सुंदर नार ;;;;;;;;;;;;;;;;;;

लटके लटके चाल चालुनी जीव आता घेणार ,

कसे कळावे नाव हिचे परी क्षणात हि जाणार ,

नयन कट्यारी आधीच त्यावर कातील काजळधार ,

वळूनही पाहत नाही  झाले कुणा कुणावर वार .
.

हिच्या  नयन पाशात गुंतण्या  मीन जाहले सारे ,

कुठे जराशी झलक  पाहण्या  फिरती  होऊन वारे , 

खळी गालची भासे कोणा जगण्याला  आधार,

वीर जगाचे असोत  कोणी इथेच होती ठार ... 
.

अशी सुंदरा जाता जाता पायाशी अडखळली ,

तिला धराया भोवतालची मुले पुढे सरपटली ,

कोण्या हाती कशी पडावी चपळ असे हि खार , 

सावरून मग स्वत स्वताला क्षणात होई पसार  .
.

ती गेली पण विरतच नाही हृदयावरची प्रतिमा,

त्या कर्त्याच्या कल्पनेस मग द्यावी वाटे उपमा,

घेई मग ती अनामिका मम कवितेचा आकार ,

कुणा ना ठावे  कुठे चालली कोण हि सुंदर नार .
.

  

चालली कोण हि सुंदर नार ......!
.

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; सूर्यास ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

अग्निगोल हा जळी बुडाला विझेल बघ निमिषात ,
सागरातुनी सूर्य चालला रात्रीच्या उदरात .

........... सांगा कोणी या योग्याला आग तुझ्या अंतरी ,
........... चंद्रकोर बघुनी भिजलेली वितळी लोण्यापरी .

घुटमळूनी हा असा केशरा वाट पाहशील किती ,
आज चंद्रमा नभात नाही अमावसेची तिथी .

........... समदुखी रे आपण , उरले आठवणींचे भास ,
........... मला प्रिया अन तुला चंद्रमा दर्शन नाही आज.


;;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;

;;;;;;;;;;;;;;;;;; तु ;;;;;;;;;;;;;;;;;;

बघता तुला असा मी , लाजून चूर होते ,

येता जरा समीप  झटकून दूर होते .
.

हि कोणत्या कळीची तू ओढलीस लाली

हळुवार स्पर्श  होता उमलून फुल होते .
.

मग  लाभते नव्याने हि ओढ  जीवघेणी ,

जेव्हा तुझी बटा ती गाली फितूर होते .
.

होती तुझी अदा ती, कि कोणता तराणा ,

जणू धुंदल्या  वीणेचे अदृश्य सूर होते .
.

;;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; प्रश्न ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

तुझा तेवढा एकच प्रश्न आठवतोय आता ,

'कुठला एवढा विचार करतोस असा येता जाता ? '
.

'माझ्यासोबत असतानाही तुझ्यातच असतोस , 

मी काही बोलले कि तेवढ्यापुरता हसतोस ,

अचानकच थांबतोस छान गाता गाता ,

कुठला एवढा विचार करतोस असा येता जाता ? '
.

तुझा असला प्रश्न सारया आभाळभर दाटलेला   ,
उत्तराचा भार माझ्या काळजावर साचलेला .
.

खरं सांगू , हे कोड मलाच सुटत  नाही

मनात गणित चालूच राहतं  उत्तर मिळत नाही

काळ अलगद निघून जातो तुझ्यासोबत माझा  

मनात मात्र वाढत जातो शब्दांचा बोझा

मागे ठेवून प्रश्न सारे उठून निघून जातेस

बघता बघता सहजपणे गर्दीत विरून जातेस .

लक्षात येतं बोललो  नाही काहीच जाता जाता

तुझा तेवढा एकच प्रश्न आठवतोय आता  .....!

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; 

;;;;;;;;;;;;;;; कुठून कविता देऊ ? ;;;;;;;;;;;;;;;;

सौंदर्याचा माज म्हणू कि म्हणू हिची शिरजोरी ,
आता कविता भाळत नाही मम चातुर्यावारी .


गंज चढे या बुद्धीला कि हृदय निकामे झाले ,
कसे चार शब्दांना माझे पान पोरके झाले ?


पाठ फिरविली शब्दांनी तरी मन त्यामागून फिरते ,
कुशीत माझ्या वही कवितेची अश्रू ढाळीत शिरते...!


प्रसन्न होईल कशी देवता कसे तिला समजावू ,
कोरी पाने रुसतील, त्यांना कुठून कविता देऊ ..?


;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;