;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; नास्तिक ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

तुझं अस्तित्व नाकारताना....
खरंतर,
मला सिद्ध करायचं असतं ,
माझ्यातल्या
नास्तिकत्वाच अस्तित्व .
.
.
.
पण तरीही माझ्यासाठी नसलेल्या ........
तुझे आभार ,
तुझ्यामुळेच नास्तिक या शब्दाला अर्थ आहे .......!


;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;;;

;;;;;;;;;;;;;;;;;; माचिस ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

कैसे मैं सर उसके मारू येह दोष ,

माचिस की डिबिया में रहेती जो रोज ,

नन्ही सी तीली लगाये न आग ,

वो थी जिसके हाथो में उसका येह दोष l
.

उजाला किया जिसने घर था वो मेरा ,

जला सबसे पहेले वो बिस्तर था मेरा ,

न सोचा था उसने जलाने  से पहेले ,

मेरी बच्ची थी ओढ़े सपने सुँनहेरे l
.

तखिये के निचे जो गीता थी पूरी ,

जली वो भी बिन मेरे आधी अधूरी ,

उसी का वचन कोई मरता न मारे ,

 हुवा फिर खड़ा मैं उसी के सहारे l

;;;;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; परीस ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

परीस शोधण्या निघे बापुडा , लोखंडाची माळ गळी ,
जो तो धोंडा घासत सुटला ,माळ होईना सोनसळी ,
दिवस बुडाले, मास लोटले, मानत नव्हता हार ,
अशात गेली वर्षे , झाला प्रौढपणी बेजार .


शेवटच्या श्वासात आठवे दुर्लक्षित ती माला ,
हाय पाहतो काय ,जाहली कधी सोन्याची माला ,
हाती येवून असा कोणत्या रुपात निसटून गेला ,
ना ओळखले परीसाला , अन जन्म फुकाचा झाला .


अशा कथेपरी आयुष्यातून परीस निसटून जाती ,
सुवर्णापरी सर्व सख्यांची करी कवड्यांतून गिनती ,
सांग लेकरा अशा कथेतून घेशील कसला बोध
आयुष्याचे सोने करतो असा परीस तू शोध .!


;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

;;;;;;;;;;;;;;;;;;; हे नारी ;;;;;;;;;;;;;;;;;;

तुफान होऊन  दौडत ये तू ,

हो झाशीची राणी ,

डोंगर हि कापील चळचळा ,

सागर मागील पाणी .

...........तू खडगाची धार बनून  ये ,  

...........जगदंबा तलवार ,

...........जरी  मायेची उरात गंगा ,

...........पाठीवर संसार ..

नव्या युगाची नवी नार तू ,

जुनीच  ती वैदेही ,

तूच द्यावी का अग्निपरीक्षा ,

पतिव्रता  जर देही ...(?)

...........भ्रष्ट जाहली सर्व मर्कटे ,

...........लंका जाळील कोण ?

...........नायक हि सामील रावणा ,

...........तुजला तारील  कोण ?

कलियुगाची देत कारणे ,

घेती ना अवतार ,

असे देवपण काय कारणे

होती  तुज आधार ..?

...........स्मरण असू दे जिजाउचे त्या ,

...........जिने घडविला शिवा ,

...........कशास तुज मग भिक्षेमधला

...........तेहतीस टक्के हवा ..?

 ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; २६ / ११ ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

खून से लथपथ थे लाशो के ढेर ,

अपनों को धुंडू किसी अपने  बगैर ,

जमीं मेरी सरकी  मेरे पैरो के निचे ,

तभी कोई हलके मेरे पैर खीचे ,
.

.................... हल्की  सी आहट थी हल्की सी तान ,

.................... नन्ही सी जां में ना थी इतनी जान ,

.................... पैरो पे अपने कभी चल ना पाती ,
.................... मासूम सी बच्ची को येही सजा थी l
.

हाथो में सर था लथपथ लहू से ,

जीती थी गोली किसी  जिंदगीसे ,

मेरा आंसू जाके लहू में गया मिल ,

कभी वो भी था मेरे अपनों में शामिल l 

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;गवळण ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

पाणवठ्यावर आली गवळण 
नाही किशन मुरारी , 
आज हरी ना छेडाया  मज

जाऊ  कशी माघारी ........!
.

........................कशास रुसला कान्हा मजवर

........................घडला काहि  गुन्हा ?

........................नको छळू रे  नंदकिशोरा ,

........................दर्शन दे रे पुन्हा ,

.

भरून घागर निघते बाई ,

काविल मजवर  माय  ,

श्रीमुख पाहेविना परंतु

निघू  न पाही  पाय......!
.

........................आज कसा ना कान्हा माझी

........................भरली घागर फोडी ,

........................कुणास ठावे असेल हि पण ,

........................श्रीरंगाची खोडी ....!

.

करुण अवस्था करून माझी ,

दडून गम्मत पाही ,

आज उमगले तुझ्याविना  

शृंगारा किंमत नाही ..............!

 ;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;;

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; पाऊस ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

रिते आभाळ घागर 

करू  पाहतो पाऊस ,

ये ना भीज माझ्यासवे 

नको एकटी जाऊस.

.

............... सांजवेळ तुझी माझी 

............... भिजू देत पावसात  

............... आता तुझे माझे गीत 

............... पोचू देत आभाळात 

.

साऱ्या साऱ्या भिजवावे 

हीच पावसाची रीत 

क्षणभर तो हि थांबे

तुझे ऐकण्यास गीत 

.

............... देहभान विसरून 

............... दे गं पावसाला गाणे 

............... वेडा विसरून आला 

............... त्याचे ढगात रहाणे  

.

का गं बिचाऱ्या छळशी 

त्याला आवरेना रडू 

ओल्या ओल्या पावसाला 

नको सुका सुका धाडू 

.

............... सखे जाऊ नको अशी 

............... बघ आभाळ सुकेल 

............... ' तू ' हि नाही ' तो' हि नाही 

............... कशी कविता सुचेल ?

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

;;;;;;;;;;;;;;; पहाट ;;;;;;;;;;;;;;;

या केशरी उन्हातून

जागु नको अशी ,

स्मरूनी पुन्हा निशा ती 

लाजू नको  अशी !
.

....................हळुवार  पापण्यांच्या

....................मी पास पास जावे ,

....................अन ओंठ टेकताना

....................हासू  नको अशी !
.

अलवार या मिठीतून

देहास सोडताना ,

निद्रेस गोड माझ्या

मोडू  नको अशी !
.

....................केसांत का  तुझ्या मी

....................सहजीच गुंफलो , 

....................माझेच गूढ मजला

....................सांगू नको अशी !
.

देही तुझ्या बिलगल्या

रात्रीस पाकळ्या ,

झटकून त्या  फुलांना

रुसवू  नको अशी !
.

;;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;;

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; नास्तिक ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

देव म्हणजे काय ग ,व्याख्या तरी सांग ,

पाप काय पुण्य काय ,फरक तरी सांग ,
.

देवळात आलो नाही म्हणून उगीच आपली रुसतेस ,

पण रुसलीस कि आभाळातल  भिरभिर पाखरू दिसतेस ,

इतक मोठं  आभाळ तुला कुणी दिलं सांग !

पाप काय पुण्य काय ,फरक तरी सांग !
.

अशी कशी तू आज मला 'नास्तिक ' म्हणू शकलीस ?

नास्तिकाला देवच नसतो हे कुठे शिकलीस ?

अगं तुमचा देव माझ्यासाठी देवळाबाहेर येतो ,

तुझ्यावरच्या कवितेसाठी शब्द देवून जातो ,

तू तिथे रिकाम्या  गाभार्यात असतेस उभी ,

तुझी होते फसगत ,तुला कळतंच नाही कधी ,

गाभारयात त्याला परत धाडून मी फेडतो तुझे पांग ,

पाप काय पुण्य काय फरक तरी सांग !
.

देवळाबाहेर उभा असतो चपला तुझ्या दिसतात ,

माझ्यापेक्षा काट्यानपासून  त्याच तुला जपतात ,

तरी त्यांना तुझ्यासोबत देवळात थारा नाही ,

कधी कधी मग खरच वाटतं ,मलाही किंमत नाही !

इतकं झिजून का ग त्यांची देवळाबाहेर रांग ?

पाप काय पुण्य काय फरक तरी सांग ,
.

देव म्हणजे काय ग व्याख्या तरी सांग !

पाप काय पुण्य काय फरक तरी सांग !
.

;;;;;;;;;;;;;;;;अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;;;august 09

;;;;;;;;;;;;;;;;; मी प्रौढ जाहलो ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

मी प्रौढ जाहलो अन,मज लागले कळाया,
तारुण्य काय आहे, फुलती कशा कळ्या या ,
ना रोखले कधी मी निर्लज्ज वासनांना ,
मी कोचले नखांनी कित्येकशा फुलांना !


मी कैक पाहिलेल्या सौन्दर्यवान नाऱ्या,
अन वाटले असेही व्हाव्यात सर्व भार्या ,
ती देहवासनाही आता जळून गेली ,
माझीच बाळ कन्या जेव्हा तरुण झाली !


;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; अतुल राणे ;;;;;;;;;;;;;;;;